امروز با مترو آمدم دانشگاه.

ساعت ۶ ربع کم، مترو پر بود از بچه دبیرستانی هایی که احتمالا باید تا ۷ برسند مدرسه. همگی در حال خمیازه کشیدن!

روزگاری با مترو می رفتم کرج، مدرسه. یک ساعتی را که توی مترو بیکار بودم به مرور دروسی که همان روز داشتم می گذراندم و این مداومت مرور دروس، که به اجبار مسیر رفت و آمد پیش آمده بود، باعث شد تا از نظر درسی نسبت به گذشته، که در مشهد بودم و مسیر نسبتاْ کوتاه تری را برای رسیدن به مدرسه می پیمودم، در وضعیت بهتری قرار بگیرم.

و الان در تلاشم تا دوباره همان وضعیت را شبیه سازی کنم.   

انصافاْ دوره ی سه ساله ی تحصیل در کرج پر بازده ترین دوران عمرم (تا زمان فرستادن این پست) است!